Vozvrashcheniye (Dönüş), senaryosu Vladamir Moiseyenko ve Aleksandr Novolotsky tarafından yazılan , yönetmen koltuğunda Andrey Zyvapintsev'in olduğu 2003 yapımı Rus dram filmidir. Yapım, Venedik Film Festivalinde Altın Aslan ödülünü kazandı.
Yönetmen ; Andrey Zvyagintsev
Oyuncular ; Vladimir Garin, Ivan Dobronravov, Konstantin Lavronenko
IMDb Puanı ; 8.0
İki kardeş olan Andrey ve Ivan'ın babalarının aniden eve dönmesi ve onlarla bir yolculuğa çıkmasını , erkeklik kavramı ve mistik , dini ögelerle anlatıyor.
Filmin açılış sahnesinde Andrey ve Ivan’ı arkadaşlarıyla görüyoruz. Ivan yüksekçe bir yerden denize atlamaya cesaret edemiyor, bu yüzden arkadaşları onunla dalga geçiyor. Ivan dışlanmamak için tüm korkusuna rağmen atlamaya çalışıyor. Ama annesi gelip hazır hissettiğinde atlayacağını söylüyor.
Bu açılış sahnesi bana, annenin destekleyici ve hoşgörülü olduğu izlenimini verdi ama aynı zamanda Alfred Adlers’in odipus kompleksi hakkında yorumunu da hatırlattı : “Asosyal ve aşağılık duygusuna sahip bir çocuk dış dünyaya açılamaz ve aileye yönelir.” Ivan da hep annesine yönelmiş bir çocuktur. Birçok sahnede Ivan’ın babasının gelişinin onların düzenini ve ilişkilerini bozacağına dair korkusuna şahit oluruz.
Ancak babasının ölümünden sonra Ivan bir kimlik oluşturmaya ve sosyalleşmeye başlar. Babasının sorumluluğunu alır ve eve dönmeyi başarırlar.
Mitik faktörler filmde önemli oranda yer alıyor. Baba figürü karşımıza yüceleştirilmiş bir biçimde çıkıyor, tanrı gibi. Çocukların babalarıyla karşılaştıkları ilk sahnede; baba çıplak , sadece erkekliği bir örtüyle çevrili halde görüyoruz. Ve çocuklar ona uzaktan bakıyor. Bir tanrı gibi ulaşılmaz gözüküyor. Daha sonra çocuklar babalarıyla eski fotoğraflara bakarken kitapta Hz. İbrahimin oğlunu kurban edişinin resmine rastlıyoruz. Bu olacakların sembolü gibidir. Akşam yemeği sahnesi ise İsa’nın son akşam yemeği tablosuna çok benziyor. Şarap akla kutsal kaseyi getirir.
Yönetmen ; Andrey Zvyagintsev
Oyuncular ; Vladimir Garin, Ivan Dobronravov, Konstantin Lavronenko
IMDb Puanı ; 8.0
İki kardeş olan Andrey ve Ivan'ın babalarının aniden eve dönmesi ve onlarla bir yolculuğa çıkmasını , erkeklik kavramı ve mistik , dini ögelerle anlatıyor.
Filmin açılış sahnesinde Andrey ve Ivan’ı arkadaşlarıyla görüyoruz. Ivan yüksekçe bir yerden denize atlamaya cesaret edemiyor, bu yüzden arkadaşları onunla dalga geçiyor. Ivan dışlanmamak için tüm korkusuna rağmen atlamaya çalışıyor. Ama annesi gelip hazır hissettiğinde atlayacağını söylüyor.
Bu açılış sahnesi bana, annenin destekleyici ve hoşgörülü olduğu izlenimini verdi ama aynı zamanda Alfred Adlers’in odipus kompleksi hakkında yorumunu da hatırlattı : “Asosyal ve aşağılık duygusuna sahip bir çocuk dış dünyaya açılamaz ve aileye yönelir.” Ivan da hep annesine yönelmiş bir çocuktur. Birçok sahnede Ivan’ın babasının gelişinin onların düzenini ve ilişkilerini bozacağına dair korkusuna şahit oluruz.
Ancak babasının ölümünden sonra Ivan bir kimlik oluşturmaya ve sosyalleşmeye başlar. Babasının sorumluluğunu alır ve eve dönmeyi başarırlar.
Mitik faktörler filmde önemli oranda yer alıyor. Baba figürü karşımıza yüceleştirilmiş bir biçimde çıkıyor, tanrı gibi. Çocukların babalarıyla karşılaştıkları ilk sahnede; baba çıplak , sadece erkekliği bir örtüyle çevrili halde görüyoruz. Ve çocuklar ona uzaktan bakıyor. Bir tanrı gibi ulaşılmaz gözüküyor. Daha sonra çocuklar babalarıyla eski fotoğraflara bakarken kitapta Hz. İbrahimin oğlunu kurban edişinin resmine rastlıyoruz. Bu olacakların sembolü gibidir. Akşam yemeği sahnesi ise İsa’nın son akşam yemeği tablosuna çok benziyor. Şarap akla kutsal kaseyi getirir.
Karakterler açısından bakarsak Andrey Zyvapintsev sanki hiçbir karakterle tam özdeşlememizi istemiyor. Bunun birinci nedeni tüm karakterler iyi ve kötü yönleriyle yer alıyor. İkinci önemli nedeni ise kamera açılarıdır.
Yönetmen birçok dış, arka ve flu çekimleri kullanmış, bu da bizim karakterlerle özdeşleşmemizi önlemiştir. Filmin önemli sahnelerinden olan koşma sahnesinde ise karakterlerin motivasyonlarını görüyoruz. Andrey bir babaya sahip olmak için koşar. Baba ise babalık rolünün gerekliliklerini yerine getirmek için. Ivan ise hayalindeki baba için koşar.
Aynı zamanda filmde birçok dış ve doğal ses kullanmıştır. Su, rüzgar, ağlama, yağmur, kurbağa gibi. Bu sesler filmin mitik yanını destekliyor. Doğal ve esrarengiz bir açı kattığı söylenilebilir. Filmde Andrey Degatchev’in müziklerine yer verilmiş. Bu müzikler doğal seslerle uyum halinde ve filme dramatik, kederli, gergin bir hava katıyor.
Filmde doğal sesler gibi doğal ışıklarda kullanılmıştır. Rusya’nın tipik iklimi hakim. Filmin sonunda kutunun içinde ne olduğunu merak ediyoruz.
Ama kutu açılmaz.Aslında bu kutu hiç başlamamış , başlasa bile asla tam olarak kurulamayacak aile düzenini sembolize eder.
Yönetmen birçok dış, arka ve flu çekimleri kullanmış, bu da bizim karakterlerle özdeşleşmemizi önlemiştir. Filmin önemli sahnelerinden olan koşma sahnesinde ise karakterlerin motivasyonlarını görüyoruz. Andrey bir babaya sahip olmak için koşar. Baba ise babalık rolünün gerekliliklerini yerine getirmek için. Ivan ise hayalindeki baba için koşar.
Aynı zamanda filmde birçok dış ve doğal ses kullanmıştır. Su, rüzgar, ağlama, yağmur, kurbağa gibi. Bu sesler filmin mitik yanını destekliyor. Doğal ve esrarengiz bir açı kattığı söylenilebilir. Filmde Andrey Degatchev’in müziklerine yer verilmiş. Bu müzikler doğal seslerle uyum halinde ve filme dramatik, kederli, gergin bir hava katıyor.
Filmde doğal sesler gibi doğal ışıklarda kullanılmıştır. Rusya’nın tipik iklimi hakim. Filmin sonunda kutunun içinde ne olduğunu merak ediyoruz.
Ama kutu açılmaz.Aslında bu kutu hiç başlamamış , başlasa bile asla tam olarak kurulamayacak aile düzenini sembolize eder.
Begüm AKSOY
Yorumlar